GPSR w dropshippingu – producent, osoba odpowiedzialna i dokumentacja produktu

Czym jest GPSR i od kiedy obowiązuje?

GPSR to skrót od angielskiej nazwy General Product Safety Regulation, czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów.

Rozporządzenie ma zapewnić, aby produkty przeznaczone dla konsumentów i udostępniane na rynku Unii Europejskiej były bezpieczne niezależnie od tego, czy są sprzedawane:

• w sklepie stacjonarnym,
• we własnym sklepie internetowym,
• na platformie handlowej,
• przez media społecznościowe,
• w aplikacji mobilnej,
• w modelu dropshippingowym,
• z magazynu znajdującego się w UE,
• bezpośrednio od dostawcy spoza UE.

GPSR stosuje się od 13 grudnia 2024 roku. W Polsce 3 stycznia 2026 roku weszła dodatkowo w życie ustawa regulująca krajowy nadzór, kontrole, uprawnienia organów i administracyjne kary pieniężne.

Pełną treść przepisów można sprawdzić w aktualnej wersji rozporządzenia GPSR w bazie EUR-Lex.

GPSR jest ogólną podstawą bezpieczeństwa produktów konsumenckich. Jeżeli dana kategoria podlega bardziej szczegółowym przepisom unijnym, stosuje się je w pierwszej kolejności, a GPSR uzupełnia kwestie i rodzaje ryzyka, które nie zostały w nich uregulowane.

Czy GPSR dotyczy dropshippingu?

Tak. Dropshipping nie jest wyjątkiem od przepisów dotyczących bezpieczeństwa produktów.

Dropshipping opisuje przede wszystkim sposób realizacji zamówienia. Produkt nie jest przechowywany przez właściciela sklepu, lecz wysyłany z magazynu hurtowni, producenta, pośrednika albo operatora logistycznego.

Nie zmienia to faktu, że produkt jest oferowany konsumentowi. Sklep nadal uczestniczy w jego udostępnianiu na rynku i powinien ustalić swoją rolę w łańcuchu dostaw.

Nie można więc przyjąć, że:

• za bezpieczeństwo zawsze odpowiada wyłącznie hurtownia,
• sprzedawca nie musi znać danych producenta, ponieważ nie widzi produktu,
• wystarczy przekleić opis z pliku XML,
• marketplace sam zweryfikuje wszystkie dokumenty,
• dostawca z Chin automatycznie pełni wszystkie wymagane role w UE,
• brak własnego magazynu oznacza brak obowiązków dotyczących produktu.

Właśnie w dropshippingu ryzyko jest często większe, ponieważ właściciel sklepu może nie mieć fizycznego kontaktu z produktem, opakowaniem, etykietą, instrukcją i zawartością paczki.

Dlatego przed rozpoczęciem współpracy warto przeprowadzić pełną weryfikację zgodnie z poradnikiem jak sprawdzić dostawcę dropshippingowego.

Producent, importer, dystrybutor i osoba odpowiedzialna – czym różnią się te role?

Obowiązki sklepu zależą od jego rzeczywistej roli. Nie decyduje o niej nazwa używana w regulaminie ani opis współpracy przygotowany przez hurtownię.

Ta sama firma może pełnić więcej niż jedną rolę. Polski sklep może być dystrybutorem produktów kupowanych z krajowej hurtowni, importerem produktów sprowadzanych bezpośrednio z Chin i producentem produktów sprzedawanych pod własną marką.

Dlatego roli nie powinno się ustalać raz dla całego sklepu. Należy ją określić dla konkretnego produktu i konkretnego łańcucha dostaw.

Jak ustalić swoją rolę w dropshippingu?

Najprostsza analiza powinna rozpocząć się od odpowiedzi na kilka pytań.

Czy produkt jest sprzedawany pod Twoją nazwą albo marką?

Jeżeli tak, możesz zostać uznany za producenta, nawet gdy fizycznie produkt wytwarza zewnętrzna fabryka.

Czy produkt trafia na rynek UE bezpośrednio od dostawcy spoza Unii?

Jeżeli jako przedsiębiorca z UE organizujesz wprowadzenie takiego produktu na rynek, możesz pełnić rolę importera. Bezpośrednia wysyłka do konsumenta nie wyklucza tej roli.

Czy kupujesz produkt od polskiej lub unijnej hurtowni?

Najczęściej będziesz dystrybutorem, jeżeli produkt został wcześniej prawidłowo wprowadzony na rynek UE przez producenta lub importera.

Czy znasz firmę, która po raz pierwszy wprowadziła produkt spoza UE na rynek?

Jeżeli nie potrafisz jej wskazać, sam fakt zakupu z europejskiego magazynu nie potwierdza prawidłowego łańcucha dostaw.

Czy zmieniasz produkt w sposób mogący wpływać na jego bezpieczeństwo?

Istotna modyfikacja produktu może spowodować przejęcie obowiązków producenta. Dotyczy to nie tylko przebudowy urządzenia, ale również zmian materiałów, przeznaczenia, konstrukcji, parametrów albo sposobu używania.

Kiedy dropshipper staje się producentem?

Producentem nie jest wyłącznie fabryka, która fizycznie wytworzyła produkt. Za producenta może zostać uznany również przedsiębiorca, który zleca wykonanie produktu i wprowadza go na rynek pod własną nazwą lub znakiem towarowym.

Sklep może przejąć obowiązki producenta, gdy:

• umieszcza na produkcie własne logo,
• sprzedaje produkt pod własną marką,
• zleca fabryce wykonanie produktu według swojej specyfikacji,
• zmienia konstrukcję albo parametry produktu,
• regeneruje lub naprawia produkt i ponownie udostępnia go pod swoją nazwą,
• zmienia przeznaczenie produktu w sposób wpływający na bezpieczeństwo,
• tworzy zestaw, którego połączenie generuje nowe ryzyko.

Producent odpowiada między innymi za:

• zapewnienie bezpieczeństwa produktu,
• wewnętrzną analizę ryzyka,
• sporządzenie i aktualizowanie dokumentacji technicznej,
• identyfikację produktu, partii lub serii,
• umieszczenie swoich danych kontaktowych,
• przygotowanie wymaganych instrukcji i ostrzeżeń,
• utworzenie kanału przyjmowania informacji o problemach bezpieczeństwa,
• analizowanie skarg i wypadków,
• podejmowanie działań naprawczych,
• informowanie konsumentów i organów o produktach niebezpiecznych.

Nie można przenieść tych obowiązków na fabrykę jednym zdaniem w umowie. Fabryka może przygotować dokumenty i przeprowadzić badania, ale podmiot występujący jako producent powinien sprawdzić ich kompletność i zgodność z rzeczywistym produktem.

Kiedy dropshipper jest importerem?

Importerem jest przedsiębiorca mający siedzibę w Unii Europejskiej, który wprowadza na rynek UE produkt pochodzący z państwa trzeciego.

W dropshippingu może do tego dojść, gdy polski sklep:

• kupuje produkt od chińskiego producenta,
• zleca wysyłkę bezpośrednio do klienta w Polsce,
• jest podmiotem organizującym sprzedaż i sprowadzenie produktu do UE,
• nie korzysta z wcześniej ustalonego unijnego importera,
• nie potrafi wskazać innego podmiotu gospodarczego odpowiedzialnego za wprowadzenie produktu na unijny rynek.

Nie należy zakładać, że importerem zawsze jest:

• platforma, na której znaleziono produkt,
• firma kurierska,
• operator odprawy celnej,
• właściciel magazynu w Europie,
• klient odbierający paczkę,
• producent spoza UE.

Importer powinien przed wprowadzeniem produktu sprawdzić między innymi, czy:

• producent przeprowadził wymagane działania dotyczące bezpieczeństwa,
• produkt można jednoznacznie zidentyfikować,
• podano dane producenta,
• dostępna jest wymagana dokumentacja,
• produkt posiada instrukcje i ostrzeżenia w odpowiednim języku,
• na produkcie lub jego opakowaniu znajdą się dane importera,
• warunki transportu nie spowodują utraty bezpieczeństwa produktu.

Importer przechowuje kopię odpowiedniej dokumentacji technicznej przez wymagany okres i musi być w stanie przedstawić ją organom nadzoru.

Przy bezpośrednim imporcie warto również przeanalizować koszty, odprawę i logistykę opisane w artykule AliExpress, magazyn w UE czy fulfillment 3PL.

Obowiązki dropshippera jako dystrybutora

Sklep korzystający z produktu prawidłowo wprowadzonego wcześniej na rynek UE jest najczęściej dystrybutorem.

Dystrybutor nie musi samodzielnie produkować pełnej dokumentacji technicznej producenta. Nie oznacza to jednak, że może sprzedawać każdy produkt otrzymany w pliku hurtowni.

Przed udostępnieniem produktu powinien sprawdzić, czy:

• produkt posiada wymagane oznaczenia identyfikacyjne,
• można ustalić jego producenta,
• podano dane importera, jeżeli produkt pochodzi spoza UE,
• można ustalić właściwy podmiot odpowiedzialny w Unii,
• dołączono wymagane instrukcje,
• ostrzeżenia są dostępne w języku polskim,
• produkt nie nosi widocznych oznak niezgodności lub zagrożenia,
• dane na produkcie odpowiadają informacjom przekazanym przez hurtownię.

Jeżeli występują braki albo sprzedawca ma powody przypuszczać, że produkt jest niebezpieczny, nie powinien go oferować do czasu wyjaśnienia sprawy.

Dystrybutor powinien także:

• zapewnić właściwe warunki transportu i przechowywania,
• przekazywać producentowi i importerowi informacje o problemach,
• współpracować przy działaniach naprawczych,
• umożliwić identyfikację dostawcy i odbiorców produktu,
• reagować na informacje o wypadkach i zagrożeniach,
• wycofać lub zablokować ofertę, gdy produkt nie spełnia wymagań.

Informacje o obowiązkach poszczególnych podmiotów publikuje także Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Kim jest osoba odpowiedzialna za produkt w Unii Europejskiej?

Określenie „osoba odpowiedzialna” może sugerować, że trzeba znaleźć dowolną osobę fizyczną i wpisać jej imię oraz nazwisko. W rzeczywistości chodzi o podmiot gospodarczy posiadający siedzibę na terenie Unii Europejskiej i pełniący określoną prawem rolę.

Podmiotem odpowiedzialnym może być:

1. producent mający siedzibę w UE,
2. importer, jeżeli producent znajduje się poza UE,
3. upoważniony przedstawiciel posiadający pisemne umocowanie producenta,
4. w określonych sytuacjach dostawca usług realizacji zamówień mający siedzibę w UE.

Nie zawsze trzeba więc kupować oddzielną usługę „EU Responsible Person”. Jeżeli produkt importuje polska firma, to właśnie ona może być właściwym podmiotem odpowiedzialnym jako importer.

Nie można natomiast uznać za osobę odpowiedzialną firmy tylko dlatego, że:

• ma adres zwrotów w Polsce,
• wynajmuje magazyn w Czechach lub Niemczech,
• pośredniczy w płatności,
• drukuje etykietę kurierską,
• jest administratorem platformy sprzedażowej,
• została wpisana przez dostawcę w arkuszu kalkulacyjnym,
• prowadzi punkt odbioru przesyłek.

W przypadku producenta spoza UE oferta internetowa powinna zawierać nazwę oraz adres pocztowy i elektroniczny właściwego podmiotu odpowiedzialnego w Unii.

Podmiot odpowiedzialny nie jest jedynie skrzynką pocztową. Powinien wykonywać przypisane mu zadania, posiadać dostęp do wymaganej dokumentacji i współpracować z organami nadzoru.

Jakie informacje GPSR muszą znaleźć się w ofercie internetowej?

Oferta produktu udostępnianego przez internet powinna jasno i widocznie wskazywać co najmniej podstawowe informacje pozwalające zidentyfikować produkt oraz podmioty odpowiedzialne za jego bezpieczeństwo.

Dane producenta

Należy podać:

• nazwę producenta, jego zarejestrowaną nazwę handlową albo znak towarowy,
• adres pocztowy, pod którym można się z nim skontaktować,
• adres elektroniczny umożliwiający kontakt.

Dane podmiotu odpowiedzialnego w UE

Jeżeli producent nie ma siedziby w Unii Europejskiej, oferta powinna dodatkowo zawierać:

• nazwę podmiotu odpowiedzialnego,
• jego adres pocztowy w UE,
• adres elektroniczny umożliwiający kontakt.

Identyfikacja produktu

Oferta powinna umożliwiać jednoznaczne rozpoznanie produktu. Mogą temu służyć:

• zdjęcie produktu,
• nazwa modelu,
• typ produktu,
• kod produktu producenta,
• numer partii lub serii, jeżeli jest znany na etapie sprzedaży,
• GTIN, EAN albo inny identyfikator.

Ostrzeżenia i informacje o bezpieczeństwie

Trzeba zamieścić ostrzeżenia i informacje niezbędne do bezpiecznego korzystania z produktu. Przy sprzedaży konsumentom w Polsce powinny być zrozumiałe i przedstawione w języku polskim.

Zakres zależy od produktu. Inne informacje będą wymagane dla:

• zabawki zawierającej drobne elementy,
• urządzenia zasilanego prądem,
• akcesorium przeznaczonego dla dzieci,
• produktu mogącego mieć kontakt z żywnością,
• narzędzia z ostrą krawędzią,
• produktu wymagającego montażu,
• artykułu zawierającego baterię,
• produktu podatnego na przegrzanie.

Dane nie powinny być ukryte wyłącznie w regulaminie sklepu, polityce prywatności albo ogólnej podstronie dotyczącej bezpieczeństwa. Powinny być powiązane z konkretną ofertą produktu.

Przykład sekcji GPSR na karcie produktu

Poniższy układ pokazuje, jak można przedstawić dane w czytelny sposób. Treść musi zostać uzupełniona prawdziwymi informacjami dotyczącymi konkretnego produktu.

Jeżeli producent znajduje się poza UE, pomiędzy danymi producenta a informacjami o produkcie powinna znaleźć się dodatkowa sekcja:

Nie należy kopiować powyższych danych do rzeczywistej oferty. Układ jest przykładem sposobu prezentacji, a nie gotowym oznaczeniem produktu.

Jakie oznaczenia powinny znajdować się na produkcie, opakowaniu lub w dokumentach?

Informacje umieszczone w sklepie internetowym nie zastępują wymaganych oznaczeń fizycznego produktu.

W zależności od rodzaju produktu i roli podmiotów w łańcuchu dostaw trzeba sprawdzić obecność między innymi:

• nazwy producenta,
• adresu pocztowego producenta,
• adresu elektronicznego producenta,
• oznaczenia typu, modelu, partii, serii lub innego identyfikatora,
• danych importera, jeżeli produkt pochodzi spoza UE,
• danych podmiotu odpowiedzialnego w Unii,
• ostrzeżeń,
• instrukcji bezpiecznego użytkowania,
• oznaczeń wymaganych przez przepisy sektorowe.

Podstawową zasadą jest umieszczanie danych bezpośrednio na produkcie. Jeżeli nie jest to możliwe ze względu na jego rozmiar albo charakter, określone informacje mogą znaleźć się na opakowaniu lub w dołączonym dokumencie, zgodnie z właściwymi przepisami.

Sprzedawca powinien sprawdzić fizyczny egzemplarz, a nie tylko wizualizację opakowania. Zdjęcie dostawcy może być nieaktualne albo przedstawiać inny wariant przeznaczony na rynek pozaunijny.

Zamówienie testowe powinno obejmować kontrolę:

1. produktu,
2. opakowania jednostkowego,
3. opakowania wysyłkowego,
4. instrukcji,
5. etykiet,
6. ostrzeżeń,
7. danych nadawcy,
8. dokumentów dołączonych do przesyłki.

Kod QR może ułatwić dostęp do dodatkowych informacji, ale nie powinien być traktowany jako automatyczny zamiennik wszystkich wymaganych oznaczeń fizycznych.

Jakiej dokumentacji produktu wymagać od hurtowni lub producenta?

Zakres dokumentacji zależy od kategorii produktu, jego konstrukcji, materiałów, przeznaczenia i potencjalnego ryzyka.

Przed publikacją produktu warto uzyskać co najmniej:

• pełne dane producenta,
• dane importera lub innego podmiotu odpowiedzialnego w UE,
• dokładne oznaczenie modelu i wariantu,
• zdjęcia rzeczywistego produktu i opakowania,
• instrukcję użytkowania,
• ostrzeżenia w języku polskim,
• informację o materiałach i podstawowych parametrach,
• potwierdzenie dostępności dokumentacji technicznej,
• dokumenty wymagane przez przepisy właściwe dla danej kategorii,
• raporty z badań, jeżeli są potrzebne do wykazania bezpieczeństwa lub zgodności,
• deklarację zgodności, jeżeli wymaga jej prawodawstwo sektorowe,
• zasady zgłaszania problemów bezpieczeństwa,
• procedurę wycofania produktu i identyfikacji partii.

Nie każdy dokument musi być publicznie wyświetlany w sklepie. Część materiałów jest przeznaczona do wewnętrznej weryfikacji i udostępnienia organom nadzoru na żądanie.

Nie wystarczy jednak informacja, że dokumentacja „znajduje się u producenta”. Trzeba ustalić, czy:

• producent rzeczywiście istnieje,
• dokumenty dotyczą aktualnego produktu,
• można uzyskać je w rozsądnym terminie,
• podmiot odpowiedzialny w UE ma do nich dostęp,
• dokumentacja jest aktualizowana po zmianach produktu.

Analiza ryzyka i dokumentacja techniczna produktu

Producent powinien przeprowadzić wewnętrzną analizę ryzyka i przygotować dokumentację techniczną dotyczącą bezpieczeństwa produktu.

Dokumentacja powinna zawierać co najmniej ogólny opis produktu oraz jego podstawowe właściwości istotne dla bezpieczeństwa. W zależności od produktu może obejmować również:

• przeznaczenie produktu,
• przewidywalny sposób używania,
• możliwe nieprawidłowe użycie,
• grupy konsumentów szczególnie narażone na ryzyko,
• zagrożenia mechaniczne,
• zagrożenia elektryczne,
• ryzyko przegrzania lub pożaru,
• zagrożenia chemiczne,
• ryzyko zadławienia, skaleczenia lub uwięzienia,
• oddziaływanie produktu z innymi produktami,
• środki zastosowane w celu ograniczenia ryzyka,
• wykorzystane normy lub metody oceny,
• raporty z badań,
• wzory etykiet i instrukcji.

Ostrzeżenie nie powinno służyć do legalizowania produktu, którego konstrukcja jest niebezpieczna. Najpierw należy ograniczyć ryzyko poprzez projekt, materiały i zabezpieczenia, a dopiero pozostałe ryzyko opisać w ostrzeżeniach oraz instrukcji.

Producent przechowuje dokumentację techniczną przez 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu. Importer również powinien przechowywać jej kopię lub zapewnić jej dostępność przez wymagany okres.

Podmioty gospodarcze powinny ponadto zachować informacje pozwalające zidentyfikować dostawców i kolejnych odbiorców w łańcuchu dostaw. GPSR przewiduje w tym obszarze wieloletni obowiązek identyfikowalności.

Czy istnieje uniwersalny certyfikat GPSR?

Nie istnieje jeden urzędowy certyfikat GPSR wymagany dla wszystkich produktów.

GPSR nie tworzy prostego systemu, w którym przedsiębiorca kupuje jeden dokument i może sprzedawać dowolny produkt w całej Unii Europejskiej.

Dokument nazwany przez dostawcę „GPSR Certificate” może być:

• prywatnym oświadczeniem producenta,
• raportem z oceny wykonanej przez firmę konsultingową,
• potwierdzeniem zawarcia umowy z przedstawicielem w UE,
• fragmentem dokumentacji technicznej,
• dokumentem marketingowym bez istotnej wartości dowodowej.

Przed jego zaakceptowaniem trzeba sprawdzić:

1. kto wystawił dokument,
2. jakie ma kompetencje,
3. jakiego modelu dotyczy dokument,
4. czy wskazano producenta,
5. czy dokument dotyczy aktualnej wersji produktu,
6. jaką ocenę lub badania wykonano,
7. czy podane normy mają zastosowanie do produktu,
8. czy wynik można powiązać z egzemplarzem oferowanym w sklepie.

Najważniejsza jest kompletna i spójna dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa oraz zgodność rzeczywistego produktu, a nie nazwa pojedynczego pliku.

Czy znak CE oznacza zgodność produktu z GPSR?

Znak CE nie jest uniwersalnym znakiem bezpieczeństwa dla wszystkich produktów konsumenckich.

Oznaczenie CE stosuje się tylko do kategorii objętych przepisami, które wymagają takiego oznakowania. Może to dotyczyć między innymi określonych:

• zabawek,
• urządzeń elektrycznych,
• urządzeń radiowych,
• środków ochrony indywidualnej,
• maszyn,
• wyrobów medycznych.

W przypadku wielu zwykłych produktów, takich jak podstawowe meble, dekoracje, organizery albo część akcesoriów domowych, znak CE może nie być wymagany.

Umieszczenie CE na produkcie, który nie podlega odpowiednim przepisom, nie potwierdza jego bezpieczeństwa. Może wręcz wskazywać, że dostawca nie rozumie wymagań europejskich.

Nawet prawidłowe CE nie zwalnia sprzedawcy z obowiązków dotyczących:

• danych producenta,
• danych importera lub podmiotu odpowiedzialnego,
• identyfikacji produktu,
• informacji w ofercie internetowej,
• ostrzeżeń i instrukcji,
• reagowania na sygnały o zagrożeniu.

Nie należy więc pytać hurtowni wyłącznie: „Czy produkt ma CE?”. Właściwe pytanie brzmi: „Jakim przepisom podlega ten produkt i jakie dokumenty potwierdzają spełnienie wszystkich właściwych wymagań?”.

Jak zweryfikować dokumenty otrzymane od hurtowni?

Hurtownia może udostępnić tysiące produktów i jeden wspólny folder z dokumentami. Nie oznacza to, że wszystkie pliki można automatycznie przypisać do całego asortymentu.

Dla każdego ważnego produktu należy sprawdzić zgodność następujących elementów:

Nie należy akceptować dokumentu, jeżeli:

• nie zawiera numeru modelu,
• wskazuje innego producenta niż opakowanie,
• dotyczy podobnego, ale nieidentycznego produktu,
• został wystawiony dla innej kategorii towarów,
• nazwa laboratorium lub jednostki jest niemożliwa do zweryfikowania,
• dostawca nie potrafi wyjaśnić pochodzenia pliku,
• raport obejmuje tylko jeden materiał, a nie gotowy produkt,
• produkt został później zmodyfikowany.

Najlepiej stworzyć zestawienie, w którym każdy numer SKU jest powiązany z producentem, podmiotem odpowiedzialnym, instrukcją i właściwymi dokumentami.

GPSR przy wysyłce z Chin i innych państw spoza UE

Bezpośredni dropshipping spoza Unii Europejskiej wiąże się z największym ryzykiem dotyczącym GPSR.

Przed wystawieniem produktu trzeba ustalić:

1. kto jest rzeczywistym producentem,
2. jaki jest dokładny adres producenta,
3. jaki podmiot gospodarczy odpowiada za produkt w UE,
4. kto jest importerem,
5. czy produkt posiada prawidłowe oznaczenia,
6. czy dostępna jest dokumentacja techniczna,
7. czy produkt spełnia dodatkowe przepisy sektorowe,
8. czy instrukcje i ostrzeżenia są dostępne po polsku,
9. czy można zidentyfikować partię produktu,
10. jak zostanie przeprowadzone wycofanie produktu od klientów.

Opis typu „EU compliant”, „CE approved” albo „GPSR ready” nie jest samodzielnym dowodem zgodności.

Szczególną ostrożność należy zachować, gdy:

• sprzedawca na platformie nie ujawnia nazwy fabryki,
• ten sam produkt występuje pod wieloma markami,
• zdjęcia są używane przez wielu niezależnych dostawców,
• dokumenty nie zawierają numeru modelu,
• podany przedstawiciel w UE nie potwierdza współpracy,
• adres osoby odpowiedzialnej jest jedynie wirtualnym biurem,
• dostawca zmienia fabrykę bez informowania sprzedawcy,
• produkt wysyłany klientowi różni się od próbki.

Jeżeli polski sklep jest pierwszym unijnym podmiotem wprowadzającym produkt, może przejąć obowiązki importera. W takim przypadku wpisanie przypadkowej firmy z etykiety jako „EU Responsible Person” nie rozwiązuje problemu.

Czy wysyłka z magazynu w Unii Europejskiej oznacza zgodność z GPSR?

Nie. Lokalizacja produktu nie przesądza o jego zgodności ani o prawidłowym wprowadzeniu na rynek.

Magazyn w Polsce, Niemczech, Czechach lub Hiszpanii może należeć do:

• producenta,
• importera,
• dystrybutora,
• operatora fulfillment,
• platformy handlowej,
• zewnętrznej firmy logistycznej.

Sam napis „wysyłka z UE” informuje zwykle tylko o miejscu rozpoczęcia transportu do klienta. Nie potwierdza:

• kto sprowadził produkt,
• kto jest jego producentem,
• czy wykonano analizę ryzyka,
• czy dokumentacja jest kompletna,
• czy produkt posiada wymagane oznaczenia,
• czy istnieje właściwy podmiot odpowiedzialny.

Przed współpracą należy poprosić o dane podmiotu, który wprowadził produkt spoza UE na rynek, oraz dokumenty pozwalające powiązać go z konkretnym modelem.

GPSR przy sprzedaży produktów pod własną marką

Private label pozwala budować rozpoznawalną markę, ale może znacząco zwiększyć zakres odpowiedzialności sklepu.

Jeżeli produkt jest oferowany pod nazwą lub znakiem towarowym sprzedawcy, może on zostać uznany za producenta. Nie ma wtedy znaczenia, że:

• produkt został wybrany z gotowego katalogu fabryki,
• zmieniono tylko logo na opakowaniu,
• fabryka znajduje się w Chinach,
• sprzedawca nigdy nie odwiedził zakładu,
• produkcję i wysyłkę w całości obsługuje dostawca.

Przed uruchomieniem private label należy przygotować:

• specyfikację produktu,
• jednoznaczne oznaczenie modelu,
• analizę ryzyka,
• dokumentację techniczną,
• raporty z badań wymaganych dla kategorii,
• wzory etykiet,
• instrukcję w języku polskim,
• procedurę kontroli zmian wprowadzanych przez fabrykę,
• system identyfikacji partii,
• procedurę przyjmowania skarg dotyczących bezpieczeństwa,
• plan wycofania produktu.

W umowie z fabryką warto zastrzec, że bez pisemnej zgody nie może ona zmienić materiału, podzespołu, sposobu montażu, opakowania ani podwykonawcy.

Badanie pierwszej próbki może stracić znaczenie, jeżeli późniejsza partia zostanie wykonana z innych materiałów.

Jeden produkt od kilku producentów i dostawców

W dropshippingu ten sam tytuł, kod EAN albo zdjęcie może być używany przez kilku dostawców. W rzeczywistości produkty mogą pochodzić z różnych fabryk i różnić się konstrukcją.

Problemy pojawiają się, gdy:

• integrator łączy oferty po kodzie EAN,
• hurtownia zmienia producenta bez zmiany SKU,
• produkt jest automatycznie przepinany do najtańszego dostawcy,
• marketplace łączy ofertę ze wspólną kartą katalogową,
• zdjęcia przedstawiają wersję premium, a wysyłany jest tańszy zamiennik,
• różne warianty korzystają z jednej dokumentacji.

Dokumentacja jednego producenta nie może automatycznie potwierdzać zgodności produktu pochodzącego z innej fabryki.

Dla każdego źródła dostawy należy przechowywać oddzielne informacje o:

• producencie,
• modelu,
• partii,
• importerze,
• podmiocie odpowiedzialnym,
• dokumentacji,
• instrukcjach i ostrzeżeniach,
• dacie rozpoczęcia i zakończenia sprzedaży.

Automatyczna zmiana dostawcy powinna być blokowana do czasu ponownej weryfikacji produktu.

Jak przechowywać dane GPSR w sklepie dropshippingowym?

Dane nie powinny znajdować się wyłącznie w osobnym arkuszu osoby prowadzącej sklep. Muszą być powiązane z konkretnym produktem i możliwe do wykorzystania w każdym kanale sprzedaży.

Dla każdego produktu warto przechowywać:

System integrujący powinien uniemożliwiać automatyczne wystawienie produktu, gdy brakuje krytycznych danych.

Przydatne reguły mogą obejmować:

• brak producenta – produkt nie jest publikowany,
• producent spoza UE bez podmiotu odpowiedzialnego – produkt jest blokowany,
• brak polskich ostrzeżeń – oferta oczekuje na uzupełnienie,
• zmiana SKU lub producenta – wymagana ponowna weryfikacja,
• wycofanie partii – automatyczne zamknięcie ofert we wszystkich kanałach.

Wybierając system sklepu, warto uwzględnić możliwość tworzenia własnych pól i przekazywania danych do marketplace’ów. Porównanie popularnych rozwiązań zawiera artykuł Shopify, WooCommerce czy Shoper do dropshippingu.

GPSR na Allegro i innych marketplace’ach

Platforma może udostępnić pola służące do podania producenta, podmiotu odpowiedzialnego i ostrzeżeń. Nie oznacza to jednak, że przejmuje odpowiedzialność za prawdziwość danych wpisanych przez sprzedawcę.

Sprzedawca powinien sprawdzić, czy:

• dane są przypisane do właściwego produktu,
• informacje nie zostały skopiowane z podobnej oferty,
• wspólna karta katalogowa wskazuje prawidłowego producenta,
• wszystkie warianty pochodzą z tego samego źródła,
• ostrzeżenia są kompletne,
• zmiana dostawcy nie zmieniła producenta,
• dane w ofercie odpowiadają oznaczeniom na produkcie.

Marketplace może usunąć ofertę, poprosić o dokumenty albo ograniczyć sprzedaż produktu. Automatyczne zaakceptowanie oferty przez system nie jest potwierdzeniem zgodności z prawem.

Nie należy również zakładać, że dane pobrane ze wspólnego katalogu zostały sprawdzone dla egzemplarza wysyłanego przez konkretną hurtownię.

Więcej informacji o zarządzaniu ofertami i odpowiedzialności sprzedawcy znajduje się w poradniku dropshipping na Allegro.

Produkty objęte dodatkowymi przepisami

GPSR nie powinien być traktowany jako jedyny akt prawny dotyczący każdego produktu.

Dodatkowe lub odrębne wymagania mogą dotyczyć między innymi:

• zabawek,
• urządzeń elektrycznych i elektronicznych,
• urządzeń radiowych,
• baterii i akumulatorów,
• kosmetyków,
• środków ochrony indywidualnej,
• wyrobów medycznych,
• produktów mających kontakt z żywnością,
• produktów chemicznych,
• maszyn,
• tekstyliów,
• produktów przeznaczonych dla dzieci.

W zależności od kategorii mogą być wymagane:

• ocena zgodności,
• deklaracja zgodności UE,
• oznaczenie CE,
• badania laboratoryjne,
• szczególne ostrzeżenia,
• rejestracja produktu lub podmiotu,
• określona osoba odpowiedzialna na podstawie przepisów sektorowych,
• dodatkowe oznaczenia składu, materiału lub sposobu utylizacji.

Niektóre kategorie, takie jak żywność, pasze czy produkty lecznicze, są wyłączone z zakresu GPSR, ponieważ podlegają odrębnym systemom bezpieczeństwa.

Określenie „osoba odpowiedzialna” może mieć również inne znaczenie w przepisach sektorowych. Przykładowo osoba odpowiedzialna za kosmetyk pełni rolę wynikającą z regulacji kosmetycznych, której nie należy automatycznie utożsamiać z każdym podmiotem odpowiedzialnym wskazywanym na podstawie GPSR.

Produkty wprowadzone do obrotu przed 13 grudnia 2024 roku

Produkty, które zostały prawidłowo wprowadzone do obrotu przed rozpoczęciem stosowania GPSR i spełniały wcześniejsze ogólne wymagania bezpieczeństwa, mogą być dalej udostępniane na rynku.

Nie oznacza to jednak, że każdą starszą ofertę internetową można automatycznie uznać za objętą okresem przejściowym.

Trzeba umieć wykazać między innymi:

• jaki dokładnie produkt został wcześniej wprowadzony do obrotu,
• kiedy nastąpiło pierwsze udostępnienie na rynku UE,
• kto był producentem i importerem,
• czy produkt spełniał obowiązujące wówczas wymagania,
• czy aktualnie sprzedawany wariant jest tym samym produktem.

Dowodami mogą być między innymi dokumenty importowe, faktury, dokumenty magazynowe, umowy i ewidencja partii.

W bezpośrednim dropshippingu spoza UE okres przejściowy często nie pomoże, jeżeli kolejne egzemplarze są dopiero sprowadzane na rynek po 13 grudnia 2024 roku.

Sama data utworzenia aukcji albo dodania produktu do katalogu hurtowni nie musi potwierdzać daty wprowadzenia konkretnego egzemplarza do obrotu.

Co zrobić po wykryciu niebezpiecznego produktu?

Informacja o ryzyku może pochodzić od klienta, hurtowni, producenta, marketplace’u, organu nadzoru albo z publicznego systemu ostrzeżeń.

Po otrzymaniu wiarygodnego sygnału należy:

1. natychmiast zablokować sprzedaż produktu,
2. wstrzymać niewysłane zamówienia,
3. ustalić model, wariant i partię, której dotyczy problem,
4. zabezpieczyć dokumenty i historię sprzedaży,
5. skontaktować się z producentem, importerem i podmiotem odpowiedzialnym,
6. ustalić skalę zagrożenia,
7. zidentyfikować klientów, którzy otrzymali produkt,
8. podjąć działania naprawcze,
9. przekazać wymagane informacje właściwym organom,
10. poinformować konsumentów w jasny i bezpośredni sposób,
11. przeprowadzić wycofanie lub odzyskanie produktu, jeżeli jest konieczne.

Wiadomość do klientów powinna jasno wskazywać:

• jaki produkt jest objęty działaniem,
• jak go rozpoznać,
• na czym polega zagrożenie,
• co klient powinien natychmiast zrobić,
• jak otrzyma pomoc, zwrot środków, naprawę lub wymianę,
• jak bezpiecznie zwrócić albo zutylizować produkt.

Nie należy czekać z reakcją do zakończenia sporu z hurtownią. Relacja sklepu z dostawcą jest oddzielna od obowiązków dotyczących bezpieczeństwa klienta.

Publiczną bazę ostrzeżeń warto sprawdzać również podczas wyboru asortymentu. Brak produktu w bazie nie potwierdza jednak automatycznie jego bezpieczeństwa.

Kontrola sklepu i konsekwencje braku zgodności z GPSR

W Polsce kontrolę mogą prowadzić między innymi organy Inspekcji Handlowej, a postępowania dotyczące ogólnego bezpieczeństwa produktów prowadzi Prezes UOKiK.

W czasie kontroli przedsiębiorca może zostać poproszony o:

• dokumentację produktu,
• specyfikacje techniczne,
• dane producenta i importera,
• informacje o łańcuchu dostaw,
• faktury i dokumenty zakupu,
• informacje o liczbie sprzedanych produktów,
• dane dotyczące partii i odbiorców,
• instrukcje i ostrzeżenia,
• informacje o skargach i wypadkach,
• dostęp do danych przechowywanych w systemie sklepu,
• egzemplarz produktu do badań.

Kontrola może objąć również zakup produktu przeprowadzony w sposób podobny do zwykłego zamówienia konsumenta.

W przypadku niezgodności organ może między innymi:

• nakazać poprawienie oznaczeń,
• nakazać dodanie ostrzeżeń,
• zakazać oferowania produktu,
• nakazać usunięcie oferty internetowej,
• nakazać poinformowanie klientów,
• nakazać wycofanie produktu z rynku,
• nakazać odzyskanie sprzedanych egzemplarzy,
• nakazać zniszczenie produktu,
• nałożyć administracyjną karę pieniężną.

Polska ustawa przewiduje różne maksymalne kary zależne od roli przedsiębiorcy i rodzaju naruszenia.

Są to maksymalne wartości. Rzeczywista kara zależy między innymi od rodzaju naruszenia, skali sprzedaży, liczby produktów, ryzyka, wcześniejszych naruszeń i współpracy przedsiębiorcy z organem.

Treść obowiązującej ustawy można sprawdzić w Internetowym Systemie Aktów Prawnych.

Jak wdrożyć GPSR w sklepie dropshippingowym krok po kroku?

Krok 1: utwórz listę wszystkich dostawców

Zapisz nazwę prawną, kraj siedziby, adres, numer rejestrowy, dane kontaktowe i rolę każdego podmiotu.

Krok 2: podziel produkty według źródła

Nie analizuj całego asortymentu jako jednej grupy. Ten sam sklep może korzystać z polskiego producenta, unijnego importera i dostawcy z Chin.

Krok 3: przypisz rolę sklepu do każdego łańcucha dostaw

Ustal, czy jesteś producentem, importerem czy dystrybutorem.

Krok 4: zbierz dane producentów

Nie publikuj produktów oznaczonych wyłącznie nazwą hurtowni, jeżeli hurtownia nie jest producentem.

Krok 5: ustal podmiot odpowiedzialny w UE

Jest to szczególnie ważne dla produktów pochodzących od producentów spoza Unii.

Krok 6: zbierz dokumentację dla konkretnych modeli

Powiąż każdy dokument z numerem SKU, modelem i wariantem.

Krok 7: zamów próbki

Sprawdź fizyczny produkt, opakowanie, etykiety, instrukcję i zawartość paczki.

Krok 8: uzupełnij karty produktów

Dodaj dane producenta, podmiotu odpowiedzialnego, identyfikację produktu i informacje o bezpieczeństwie.

Krok 9: przetłumacz instrukcje i ostrzeżenia

Tłumaczenie powinno być poprawne i odpowiadać rzeczywistemu przeznaczeniu produktu. Automatyczny tekst bez weryfikacji może zmienić znaczenie ważnego ostrzeżenia.

Krok 10: skonfiguruj blokady publikacji

Produkt z niepełnymi danymi nie powinien być automatycznie wysyłany do sklepu ani marketplace’u.

Krok 11: przygotuj procedurę wycofania

Musisz wiedzieć, jak szybko wyłączyć ofertę, znaleźć klientów i przypisać zamówienia do konkretnej partii.

Krok 12: regularnie aktualizuj dane

Weryfikację należy powtórzyć po zmianie producenta, fabryki, materiału, wariantu, opakowania, instrukcji albo podmiotu odpowiedzialnego.

Koszt dokumentacji, próbek i obsługi zgodności powinien zostać uwzględniony w cenach. Sposób obliczania pełnego wyniku sprzedaży opisuje poradnik o marży w dropshippingu.

Checklista GPSR przed publikacją produktu

1. Czy znam pełną nazwę producenta?
2. Czy posiadam adres pocztowy producenta?
3. Czy posiadam elektroniczny adres kontaktowy producenta?
4. Czy producent znajduje się w Unii Europejskiej?
5. Jeżeli nie, czy znam właściwy podmiot odpowiedzialny w UE?
6. Czy podmiot odpowiedzialny potwierdził swoją rolę?
7. Czy wiem, kto jest importerem?
8. Czy ustaliłem, czy mój sklep jest producentem, importerem czy dystrybutorem?
9. Czy produkt posiada jednoznaczny identyfikator?
10. Czy dokumenty dotyczą dokładnie tego modelu i wariantu?
11. Czy zdjęcia odpowiadają rzeczywistemu produktowi?
12. Czy sprawdziłem oznaczenia na produkcie?
13. Czy sprawdziłem oznaczenia na opakowaniu?
14. Czy dostępna jest instrukcja w języku polskim?
15. Czy oferta zawiera wymagane ostrzeżenia?
16. Czy produkt podlega dodatkowym przepisom sektorowym?
17. Czy znak CE jest wymagany dla tej kategorii?
18. Czy posiadam właściwą deklarację zgodności, jeżeli jest wymagana?
19. Czy raporty z badań dotyczą aktualnego produktu?
20. Czy dostępna jest dokumentacja techniczna?
21. Czy producent przeprowadził analizę ryzyka?
22. Czy znam numer partii lub sposób identyfikacji partii?
23. Czy dane zostały zapisane w systemie sklepu?
24. Czy marketplace otrzyma właściwe informacje?
25. Czy automatyczna zmiana dostawcy jest kontrolowana?
26. Czy złożyłem zamówienie testowe?
27. Czy wiem, jak zablokować produkt we wszystkich kanałach?
28. Czy potrafię znaleźć klientów, którzy kupili konkretną partię?
29. Czy mam procedurę zgłaszania problemów bezpieczeństwa?
30. Czy dokumenty i ustalenia z dostawcą zostały zapisane na trwałym nośniku?

Najczęściej zadawane pytania o GPSR w dropshippingu

Czy GPSR obowiązuje mały sklep dropshippingowy?

Tak. Wielkość sklepu i liczba zamówień nie wyłączają obowiązków dotyczących bezpieczeństwa produktów. Zakres obowiązków zależy przede wszystkim od roli sklepu i rodzaju produktu.

Czy hurtownia odpowiada za GPSR zamiast sprzedawcy?

Hurtownia odpowiada za własne obowiązki w łańcuchu dostaw. Sprzedawca nadal musi wykonać obowiązki wynikające z jego roli, zweryfikować podstawowe dane i nie oferować produktu, o którym wie lub powinien wiedzieć, że jest niezgodny.

Czy każdy produkt musi mieć osobę odpowiedzialną w UE?

Dla produktu objętego odpowiednim obowiązkiem musi istnieć właściwy podmiot gospodarczy w Unii. Może nim być producent z UE, importer, upoważniony przedstawiciel albo w określonych sytuacjach dostawca usług realizacji zamówień.

Czy muszę kupić usługę osoby odpowiedzialnej?

Nie zawsze. Jeżeli produkt ma producenta w UE, to producent może być właściwym podmiotem. Przy producencie spoza UE rolę tę może pełnić importer. Oddzielna usługa przedstawiciela jest potrzebna tylko w odpowiedniej konfiguracji i wymaga prawidłowego umocowania.

Czy sklep może być osobą odpowiedzialną?

Tak, jeżeli pełni właściwą rolę, na przykład jest importerem albo producentem z siedzibą w UE. Nie wystarczy jednak wpisać własnych danych w ofercie bez wykonania związanych z tą rolą obowiązków.

Czy adres zwrotów może być adresem osoby odpowiedzialnej?

Tylko wtedy, gdy podmiot prowadzący ten adres rzeczywiście pełni prawidłową rolę w rozumieniu przepisów. Samo przyjmowanie zwrotów nie czyni firmy podmiotem odpowiedzialnym za bezpieczeństwo produktu.

Czy wystarczy podać producenta w regulaminie sklepu?

Nie. Informacje powinny być jasno powiązane z konkretną ofertą produktu. Ogólna lista producentów w regulaminie może nie pozwalać klientowi ustalić, kto odpowiada za wybrany produkt.

Czy można podać dane producenta na zdjęciu?

Informacje muszą być czytelne i widoczne. Najbezpieczniej umieścić je również jako tekst na karcie produktu, dzięki czemu pozostają dostępne na urządzeniach mobilnych, dla wyszukiwarek i technologii wspomagających.

Czy wystarczy link do strony producenta?

Sam link może nie spełniać wymogu jasnego wskazania danych w ofercie. Na karcie produktu należy podać wymagane informacje, w tym nazwę oraz adres pocztowy i elektroniczny.

Czy numer telefonu jest adresem elektronicznym?

Numer telefonu może być dodatkowym kanałem kontaktu, ale najbezpieczniej podać również adres e-mail albo inny bezpośredni elektroniczny sposób kontaktu.

Czy GPSR wymaga znaku CE?

Nie dla każdego produktu. Znak CE jest wymagany wyłącznie przez określone przepisy sektorowe. GPSR sam w sobie nie wprowadza obowiązku oznaczania wszystkich produktów znakiem CE.

Czy dokument nazwany „GPSR Certificate” wystarczy?

Nie można tego założyć. Trzeba sprawdzić jego wystawcę, zakres, model produktu, podstawę oceny i powiązanie z rzeczywistym egzemplarzem.

Czy deklaracja zgodności jest wymagana dla każdego produktu?

Nie. Deklaracja zgodności UE jest wymagana dla kategorii objętych odpowiednimi przepisami harmonizacyjnymi. GPSR nie tworzy jednego obowiązkowego wzoru deklaracji dla wszystkich produktów.

Czy sklep będący dystrybutorem musi posiadać pełną analizę ryzyka?

Analizę i dokumentację techniczną przygotowuje przede wszystkim producent. Dystrybutor musi jednak sprawdzić podstawowe obowiązki i współpracować z organami. Jeżeli nie można ustalić, czy wymagana dokumentacja istnieje, sprzedaż produktu jest ryzykowna.

Czy sprzedawca z AliExpress jest producentem?

Nie zawsze. Sprzedawca na platformie może być producentem, pośrednikiem, eksporterem albo kolejnym dystrybutorem. Należy uzyskać dane faktycznego producenta.

Czy AliExpress albo inna platforma jest importerem?

Nie można tego zakładać dla każdej transakcji. Rola zależy od rzeczywistego łańcucha dostaw, podmiotów uczestniczących w sprzedaży i sposobu wprowadzenia produktu na rynek UE.

Czy magazyn w Polsce oznacza, że produkt ma polskiego importera?

Nie. Magazyn może być prowadzony przez firmę logistyczną, która nie jest właścicielem towaru ani importerem. Trzeba ustalić dane podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie produktu.

Czy ostrzeżenia zawsze muszą znajdować się przy produkcie?

Zakres zależy od produktu. Jeżeli produkt może być używany bezpiecznie bez szczególnych instrukcji, rozbudowane ostrzeżenia mogą nie być konieczne. Nie wolno jednak pomijać informacji potrzebnych do ochrony użytkownika.

Czy instrukcja musi być po polsku?

Przy sprzedaży konsumentom w Polsce wymagane instrukcje i informacje o bezpieczeństwie powinny być zrozumiałe dla polskiego użytkownika, co w praktyce oznacza przygotowanie ich w języku polskim.

Czy automatyczne tłumaczenie ostrzeżeń jest wystarczające?

Tylko jeżeli zostało sprawdzone i prawidłowo oddaje znaczenie oryginału. Błędne tłumaczenie może zmienić zalecenie, jednostkę, ograniczenie wiekowe albo opis zagrożenia.

Czy mogę skopiować dane GPSR z podobnej oferty Allegro?

Nie należy tego robić bez weryfikacji. Podobnie wyglądający produkt może pochodzić od innego producenta, mieć inną konstrukcję i wymagać innych ostrzeżeń.

Co zrobić, gdy hurtownia nie chce podać producenta?

Nie należy publikować produktu do czasu otrzymania i zweryfikowania wymaganych danych. Odmowa przekazania podstawowych informacji jest poważnym sygnałem ostrzegawczym.

Co zrobić, gdy producent zmienił się bez zmiany kodu EAN?

Należy wstrzymać automatyczną sprzedaż, zweryfikować nowy produkt, dokumenty, oznaczenia oraz podmiot odpowiedzialny. Dokumentacja poprzedniego producenta nie przechodzi automatycznie na nową wersję.

Czy GPSR dotyczy produktów używanych?

GPSR może obejmować również produkty używane, naprawione lub odnowione. Wyjątki i dokładne obowiązki zależą od rodzaju produktu oraz sposobu jego oferowania.

Czy produkty sprzedawane przed 13 grudnia 2024 roku trzeba wycofać?

Nie automatycznie. Produkty prawidłowo wprowadzone wcześniej do obrotu i spełniające dotychczasowe wymagania mogą być dalej udostępniane. Przedsiębiorca powinien jednak umieć wykazać datę i zgodność konkretnego produktu.

Czy marketplace odpowiada za uzupełnienie danych GPSR?

Platforma powinna umożliwić przekazanie wymaganych informacji i posiada własne obowiązki, ale sprzedawca odpowiada za prawidłowość danych dotyczących jego oferty.

Czy brak dokumentacji może doprowadzić do blokady oferty?

Tak. Marketplace albo organ nadzoru może zażądać dokumentów, zablokować sprzedaż, nakazać usunięcie oferty albo wycofanie produktu.

Jak często trzeba aktualizować dane GPSR?

Za każdym razem, gdy zmienia się producent, model, konstrukcja, materiał, importer, podmiot odpowiedzialny, instrukcja, ostrzeżenie albo źródło realizacji. Dane powinny być również okresowo kontrolowane nawet bez zgłoszonej zmiany.

Podsumowanie

GPSR nie zakazuje dropshippingu, ale wymaga znacznie większej kontroli nad pochodzeniem produktów. Sklep nie może ograniczyć swojej wiedzy do ceny, stanu magazynowego i czasu dostawy.

Przed publikacją produktu trzeba ustalić jego producenta, dokładny model, właściwy podmiot odpowiedzialny w UE, wymagane oznaczenia, instrukcje, ostrzeżenia i dostępność dokumentacji.

Najważniejszym krokiem jest określenie własnej roli. Sklep kupujący od unijnego dostawcy jest zwykle dystrybutorem. Bezpośrednie sprowadzenie produktu spoza UE może oznaczać przejęcie roli importera. Sprzedaż pod własną marką może natomiast spowodować uznanie sklepu za producenta.

Nie istnieje jeden certyfikat GPSR ani uniwersalny plik pozwalający sprzedawać cały katalog hurtowni. Każdy dokument trzeba powiązać z konkretnym modelem i rzeczywistym produktem.

Najbezpieczniejszą zasadą jest niepublikowanie produktu, dopóki nie można jednoznacznie ustalić jego pochodzenia, producenta, podmiotu odpowiedzialnego oraz wymaganych informacji dotyczących bezpieczeństwa.